Adolygiad: Deffro’r Gwanwyn (Canolfan Berfformio Cymru)

FullSizeRender (63)

Roedd gwres The Gate yn danbaid ar noson gyntaf  Deffro’r Gwanwyn; cynhyrchiad tymor olaf myfyrwyr Canolfan Berfformio Cymru ,Y Drindod Dewi Sant. I gyfri am hyn oedd cyfuniad o’r tywydd tesog, hormonau’r dorf, a pherfformiadau’r cast – oedd ar dân y noson honno.  Wrth i bawb wyntyllu eu rhaglenni o’u blaenau,  ffeindiais fy hun yn cenfigennu wrth gobanau ‘babydoll’ merched y cast…  Yn wir,  ni allai Tenessee Williams fod wedi trefnu noson fwy synhwyrus ar gyfer y camp a rhemp o’r fath  yn Y Rhath!

Mae’n ddegawd a mwy ers i’r sioe gerdd wreiddiol, Spring Awakening (gan Steven Slater a Duncan Sheikh) daro Broadway  yn 2006 – cynhyrchiad a ddisgrifwyd gan feirniad y New York Times ar y pryd, yn syml, fel ‘pure sex’.  Ac fe aeth pum  mlynedd heibio ers taith y Theatr Genedlaethol o’r addasiad Gymraeg gan Dafydd James, a berfformiwyd gyntaf ganddynt yn 2009. Bues i’n ddigon anffodus i golli’r cynyrchiadau hynny, ac felly ro’n i’n wyryf llwyr i’r sioe cyn ei brofi yn The Gate.

Ond serch y cynnwys ‘masweddus’, mae’n addas mai mewn hen gapel y llwyfanwyd y cynhyrchiad yma, dan gyfarwyddwyd  dyfeisgar Angharad Lee . Peidiwch a gwaredu; ni ddiosgir yr un dilledyn ar lawr, a does dim eiliad o noethlymundod i’w weld.  Ond teg dweud fod yna gryn dipyn o halio, hunan-leddfu a mwdlwasgu, a’r holl eiriau boncyrs o wych am hunan-bleseru yn y Gymraeg… Digon yw dweud i mi glywed chwerthin ac ‘ughhh… that’s disgusting!’ gan ferch ysgol yn y rhes o’m mlaen. Ond erbyn diwedd y cynhyrchiad, saethodd hithau a’i ffrindiau i’w traed, wedi’u heintio gan yr hud a’r hwyl.

FullSizeRender (60)

Fe seiliwyd y sioe gerdd wreiddiol ar ddrama ddadleuol Frank Wedekind o’r Almaen, a gyhoeddwyd yn 1891. Mae’n dilyn criw o arddegwyr ym mlodau eu dyddiau,  wrth iddynt ddelio â gormes o bob math; gwewyr y glasoed, a phwysau cymdeithas – gan gynnwys rhieni ac athrawon, sydd ar blaned arall. Tra’n disgwyl i’r ‘plant’ ufuddhau i’r hen drefn, mae’r oedolion yn ddall i’w chwyldro mawr. Ac er y gosodwyd y ddrama ar ddiwedd y 19eg Ganrif, mae’r themau a grywbyllir ynddi yr un mor addas i’r genhedlaeth Youtube a Snapchat Cymraeg.

Dyna sy’n egluro steil trawiadol y cynhyrchiad hwn, sydd – rhwng y colur a’r dillad (a gynlluniwyd gan Becky Davies) – yn cyfuno elfennau amrywiol Kabuki a Steam-Punk.  Glynnir at enwau gwreiddiol Almaenig y cymeriadau, sy’n cynnwys Melchior (Josh Morgan), sef dreamboat arweiniol y cast. Ond nid Danny Zuko o ionc mo’r cyfaill hwn – dyma feddyliwr dwys sydd ymhell ar y blaen i bawb. Yn wahanol i’w gyfoedion, cafodd ryddid gan ei rieni i gwestiynnu, a herio’r drefn. Yn ddarllenydd brwd o waith Goethe, mae e’n anffyddiwr mawr – tipyn o safiad yn wyneb cymdeithas Lutheraidd y pryd. Ac mae’n  deall mwy am Virgil na’i athro sadistaidd (Steve Williams), sydd â’r grym i lywio’i ffawd.

Mae’ gyfaill Moritz  (Sion Emlyn Parry) yn wynebu dipyn o strach;  dan bwysau i  lwyddo ym mhob maes, caiff ei blagio gan drychiolaethau fin nos. Daw’n amlwg mai beuddwydion gwlyb yw’r rhain, a caiff ei gysuro i glywed fod pawb o’i gwmpas yn profi’r un fath. Ond am ba hyd y gall y Moritz mwyn osgoi siomi ei deyrn o dad?

Un o’u cyfeillion bore oes yw’r Wendla (Jemima Nicholas)  dlos, sy’n fodryb am yr ail waith; mae hi’n ysu i gael gwybod sut yn union y creir babanod, ac yn awchu i gael teimlo rhywbeth’ . Ond gwrthod datgelu hanfodion natur wna ei mam (Lois Elenid), ac mae’i hanallu hithau – a’r oedolion eraill –  i drin pryderon eu plant gyda pharch,  yn arwain at drasiedi i’r tri…

FullSizeRender (62)

O eiliadau cynta’r sioe chwareus a hynod hyderus hwn, trywanwyd pawb yn y dorf gan don o egni mawr. A dan arweiniad John Quirk, y cyfarwyddwr cerdd, aethpwyd ati i godi’r to. Chwaraeodd y band roc yn y pulpud ran ganolog yn y sioe, wrth lywio’n hemosiynau drwyddi draw.  Adeiladwyd yn raddol at uchelfannau orgasmig erbyn diwedd yr hanner cyntaf, cyn dychwelyd i’r ddaear yn yr ail ran gyda chlep. Mewn sioe o 23 o ganeuon, cafwyd anthemau a baledi di-ri; o’r caneuon protest  Bitch yw Bywyd a Totally Fucked, hyd at farwnadau hardd Cân y Gwynt  a Sisial Fwyn. Cynigodd y cast ddosbarth meistr yn y grefft o aml-dasgio, wrth redeg a rasio a sboncio tra’n canu  a dawnsio. Gwerthfawrogais y wledd weledol yn fawr, ond ar adegau, ni allwn glywed popeth yn glir. Yng ngofod The Gate, y darnau tyner a’m hudodd i,  wrth i’r band roc gwffio â chantorion yr anthemau mwy tanllyd.

Ar nodyn gyffelyb, rhaid ail-adrodd yr un gwyn ag y profais wrth wylio Macbeth y Theatr Genedlaethol. Mae addasiad  rywiog Dafydd James  o’r sgript Saesneg yn rhodd i Gymry Cymraeg , gan gynnig potensial i’r geiriau lifo fel arian byw; hawdd deall sut gallai actorion feddwi’n llwyr ar berlau deallus o’r fath. Ond mae na dueddiad gan rai actorion ifainc i lyncu’r geiriau euraid hyn, ar garlam, i gyd-fynd â naws ffrenetig y sioe. Fel yng Nghastell Caerffili gynt, mae’n amhosib dilyn pob gair, yn enwedig mewn gofod theatrig ‘anarferol’. Collwyd ystyr nifer o’r llinellau wnaeth i mi golli rhediad y plot, gan droi fy sylw at y tes a’r gwres, yn hyntrach na’r sioe.

Dwi’n deall mai’r bwriad gwreiddiol  oedd llwyfannu’r sioe yn Stiwdio Weston, yng Nghanolfan y Mileniwm Bae Caerdydd, ac yn sicr, byddai gofod o’r fath, ag acwsteg gwell, wedi rhannol ddatrys problem o’r fath.  Ond rhaid datblygu ciwed o actorion all addasu’n hwylus mewn gofodau theatrig ledled Cymru – a thu hwnt, i yngangu a thaflu eu geiriau’n glir. Wedi dweud hyn oll, roedd y lleoliad yn addas i elfennau eraill y sioe. Yn sicr, roedd naws gableddus i’w phrofi mewn cyn-ofod ‘sanctaidd’ o’r fath,  oedd yn fêl ar fysedd nifer yn y  dorf. Caniatwyd i’r actorion dorri trwy’r ‘pedwerydd wal’, wrth wibio heibio’r cyhoedd,  a ‘chwarae a thân’ wrth droedio’n fregus ar hyd gwefusau’r hen falconîau.

FullSizeRender (58)

Ymysg y perfformwyr a hoeliodd y sylw, creodd Josh Morgan (Melchior) argraff fawr. Mae e’n seren breuddwydiol o fachgennaidd, sy’n  dwyn yr  Iwan Rheon  ifanc i gof.  Mwynheais hefyd waith Jemima Nicholas yn fawr, wrth iddi gynnig perfformiad  amlhaenog, fel y Wendla chwilfrydig, sy’n awchu i gael teimlo rhywbeth,  ac i gael dechrau byw.  Ar y naill llaw roedd ei Wendla hithau yn Lolita bur ddrygionus, yna’n ddol borslen fregus – nid anhebyg i Lucy Fallon (Bethany Platt) o Corrie ar hyn o bryd (ac mae hynny’n gompliment, gyda llaw!).  Gair i ganmol yn ogystal leisiau unigol Lloyd Macey a Lleucu Gwawr;  mewn rhannau cynorthwyol, fe llwyddodd y ddau  i oresgn rhwystredigaethau sain yr adeilad yn fwy nag eraill.

FullSizeRender (59)

Ond teg fyddai dweud i’r ensemble cyfan gyd-weithio’n wych i greu gloddest o gynnwrf y glasoed, gan gyffwrdd ar angst a chywilyddd ynghyd â phleserau erotig y cnawd. Rhyfeddol yw meddwl i’r ddrama ddadleuol wreiddiol ragflaenu gwaith Sigmund Freud ar rywioldeb pobol ifanc; mewn cymdeithas mor grefyddol, roedd yn dipyn o beth i Frank Wedekind  agor blwch Pandora o’r fath. Gwnaeth Dafydd James (a’r comisiwn gwreiddiol gan y Theatr Gen) gymwynas fawr â’r iaith Gymraeg, wrth sicrhau sioe gerdd i apelio’n benodol at bobol ifanc. A diolch i fyfyrwyr Canolfan Berfformio Cymru, ro’n i’n dyst i rywbeth anarferol yr wythnos hon; theatr lawn Cymry dan ugain oed, wedi’u cyfareddu gan sioe ystyrlon o’r fath.

Gwefr, yn wir, i’r enaid ar noson wresog o Orffennaf, ac awgrym clir o addewid mawr – llongyfarchiadau i bawb.

FullSizeRender (61)

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Theatr | Rhowch sylw

Y Dinesydd: Bwytai Merch y Ddinas – Asador 44

Y Dinesydd Gorffennaf 20170001IMG_0492Asador 44IMG_0493

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Canllaw Bach Caerdydd, Hanes, Y Dinesydd | Rhowch sylw

Protest Fudr: Ynys (Dirty Protest Theatre)

Gwledd o wleidyddiaeth a brofwyd dros baned ar benwythnos cyntaf Tafwyl, wrth i gwmni theatr ymylol Dirty Protest gynnal ‘Protest Fudr’ yng nghaffi dinesig Little Man Coffee. Ond nid agitprop oedd yr arlwy ar gynnig ar nos Sul, na dadlau chwyrn y misoedd dwethaf, ond  bratheidiau bychain o bryderon bob-dydd sy’n  perthyn i’r darlun mawr.

O  ddeiet-io i ddêtio, magu plant a’u cadw’n saff, archwiliwyd yr hyn sy’n ein cadw ar effro ganol nos. Naws llon oedd i’w deimlo ar hyd y noson gyfan, a groesawyd  gan y dorf ar nos Sul. Ond treiddiodd y lleddf, yn ogystal, i gilfachau annisgwyl, i’n sadio a’n hanesmwytho.

Fel yn achos pob sioe ers sefydlu’r cwmni yn 2007, cynigwyd thema i chwech awdur – sef ‘Ynys’ yn yr achos yma – a thair wythnos i sgwennu drama ddeg munud.  Cafwyd ensemble o actorion, a’u sgriptiau wrth  law, dan gyfarwyddyd yr actor Siôn Pritchard. Dan bwysau o’r fath, rhaid canmol cyfraniad pawb, yn arbennig y newydd-ddyfodwyr.

Cychwynwyd â drama deneuaf y noson sef Cybi gan Elgan Rhys. Chwaraeodd Lloyd Meredith a Gethin Bickerton ddau gariad yn cyfarfod ar Grindr, cyn ceisio cynnal perthynas hirbell. Er i’r sgript danlinellu sawl is-thema oesol,  am wrth-daro rhwng profiadau a disgwyliadau, doedd dim llawer o ‘ddrama’ wrth i un deithio’r byd, i ddarganfod ei hun, a dynion eraill. Ni ychwanegodd y sboncio ’nol a ’mlaen mewn amser at ein dealltwriaeth o’r sefyllfa, a doedd y mynegiant ddim yn glir bob tro. Ond i bawb sydd wedi caru, a’u brifo drachefn, roedd yma ddigon i daro tant.

Dilynwyd Cybi gan ddrama gyfoes Anwar a Simone gan Lisa Jên, a ddenodd chwilfrydedd o’r cychwyn cyntaf.  Chwaraeodd Osian Llywelyn Edwards ddyn ar binnau yn ddeheuig, gan ein cam-arwain i gredu mai comedi, am rieni’n disgwyl babi, oedd dan sylw.  Ond trodd ei banics ‘or-ddramataig’, a pheswch cynyddol ei bartner (Elin Haf Davies), yn sefyllfa enbydus dros ben. Anheg fyddai datgelu manylion y troad, gyda pherfformiad yn Galeri Caernarfon ar y gweill. Ond digon yw dweud  y gwyrdroir stori newyddion ddiweddar, gan gynnig cip bersonol iawn ar drasiedi fawr. Serch sensitifrwydd y testun, ceir ffin bendant rhwng diweddglo effeithiol a melodramatig mewn drama fer,  a gofynnir am berfformiad mwy cynnil tua’i therfyn, rhag colli cydymdeimlad y dorf.

Cyfarfyddiad dau ddieithryn a gafwyd yn Dwy Frân, drama gomig gan Dafydd Llewelyn, sy’n troi ystrydebau rhamantus ar eu pen. Cydymdeimlodd y dorf â chymeriad Dafydd Emyr o’i ebychiad cyntaf un, wrth ddamio’i grucymalau tra’n penlinio ar lawr. Efelychai ffigwr arwrol fel Sisiffws, pe bai yntau’n Fonwysyn o hen lanc llawn ffws. Mae’n cyfarfod â merch yn nhwyni tywod Llanddwyn, lle mae ganddo gynllun pendant ar waith. Ond nid Love Island mo Sir Fôn, fel y cawn ein hatgoffa gan y ferch (Catrin Mai), sydd, yn groes i’r disgwyl, yn llawn cynghorion doeth. Dyma ddrama sydd â’i gwreiddiau yn Theatr yr Abswrd, ond nid ‘tŷ ar y tywod’ mo’r ddrama hon. Diolch i berfformiadau disglair, cynheswn at ddau gymeriad hoffus sydd â’u traed yn sownd ar y ddaear, tra hefyd yn syllu ar y sêr.

Cyfnewidiodd Catrin Mai yr ‘hulpan fusneslyd’ flaenorol am ‘yummy mummy’ ddosbarth canol Cymraeg, yn ‘Ynys’ gan y ddiddanwraig Beth Angell. Estynoddd y wraig wahoddiad i’w ffrind (Elin Haf Davies) ddod i rannu potel o win, i gael bedyddio cegin newydd ei chartref moethus.Wrth i’r ddwy eistedd ger symbol statws yr yr ‘ynys’ ganolog, cymharwyd bywyd sengl â dyletswyddau priodas. Crybwyllwyd pob dim, o blow-jobs i brîlims, cyn i’r ddrama gymeryd troad annisgwyl. Pleser oedd clustfeinio ar ddeialog ffyrnig o ffraeth rhwng dwy Gymraes gyfoes. Gallai’r ddrama yn hawdd fod yn beilot drama radio neu sit-com gan Sharon Horgan; cywasgwyd y diweddglo yn rhy frysiog, gwaetha’r modd, ond mae’n bendant angen ei hymestyn ar gyfer cynulleidfa ehangach.

Yn y ddrama Tom ac Elin, cyfosodir fywydau dau ddieithryn, cyn i lwbrau’r ddau groesi dan gysgod trasiedi. Dyma ddau felin bupur sy’n brolio’u bywydau yn ddi-baid, tan i ffawd brofi nad oes geiriau ambell waith. Cyflwynir Elin (Elin Haf Davies) a Tom (Osian Lewelyn Edwards) yn effeithiol yn sgript Chris Harris, gyda’r ddau yn fodlon iawn eu byd; y naill yn fam ddedwydd, a’r llall yn daid balch, a’r ddau yn dröedig braidd. Ond rhwng y llinellau dehonglwn ddyfnder yn y ddau, a dechreuwn amau fod newid ar droed. Portread di-rodres a geir o Elin, a bron yn fecanyddol yw ei sgript, tra tinc hunan-amddiffynnol sydd i lif-yr-ymwybod Tom, a cyn hir fe ddarganfuwn pam. Er y gwelwn ni’r troad yn dod o bell, fe’i ofnwn, gan bryderu ar ran y ddau. Llwydda’r actorion i’n darbwyllo, diolch i sgript bur ddyneiddiol, a chyfarwyddo hynod gynnil, ysgafn-droed.

Yn olaf, ond nid leiaf, Un Bach Arall lenwodd slot  newydd-ddyfodwr Protest Fudur. Yr actores Bethan Ellis Owen ‘bopiodd ei cheirios’ fel dramodydd y tro hwn, ar y cyd â Rhiannon Bolye. Cynigwyd  gyfle euraidd i Elin Haf Davies arddangos ei sgiliau comedi corfforol yng nghwmni angel (Gethin Bickerton) a diafol (Dafydd Emyr) o fri. Byrdwn y ddrama oedd brwydr fewnol merch i anwybyddu’r ysfa am fwyd, yn y gobaith o gyrraedd Halkidiki â bikini bod. Ond diolch i ddiafol mewn croen, a’i hoffter am lager a ffags, pa obaith oedd ganddi o oresgyn temtasiwn? Cusur Job a gynigwyd iddi  gan yr angel piwis dros ben, oedd ’run mor gyfrifol am ei dagrau mawr.

Diolch i ddrama hynod ddigri, a pherfformiadau tan gamp, daeth y noson i ben â chwerthin mawr, a chymeradwyaeth gynnes iawn, i bawb. Nid peth hawdd yw llunio drama fer ddeg munud o hyd – boed honno’n un llon neu yn lleddf –  ac rwy’n llawn edmygedd i’r tîm cyfan am gyflwyno’r fath gamp. Ond ddeng mlynedd ers sefydlu cwmni theatr Dirty Protest, yn bennaf er mwyn hybu sgrifennu newydd, profwyd droeon werth noson o’r fath. Diolch i griw glân, gloyw theatr ymylol Protest Fudr, mae’r Theatr Gymraeg yn bendant ar ei hennill.

Bydd cwmni theatr Dirty Protest yn perfformio’r un sioe – chwe drama fer yn yr iaith Gymraeg wedi’u hysbrydoli gan y thema ‘Ynys’ – yn Galeri, Caernarfon, ar nos Wener, Gorffennaf 7ed, 2017. Cliciwch yma am ragor o wybodaeth.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Caffi, Theatr | Rhowch sylw

Y Dinesydd: Bwytai Merch y Ddinas – Blue Honey Night Cafe

Blue Honey Night Cafe

IMG_2484

IMG_2486

IMG_2487

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Caffi, Caffis Cymru, Canllaw Bach Caerdydd, Y Dinesydd | Rhowch sylw

Red Handed Magazine: Adolygiad Chez Francis, Penarth Review

Red Handed Magazine Spring 2017Chez Francis PenarthIMG_2488

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Canllaw Bach Caerdydd, Red Handed Magazine | Rhowch sylw

Adolygiad Theatr: Gair o Gariad (Theatr Bara Caws)

IMG_2756

Wnes i erioed ddisgwyl rhannu slow-dance yn Llangefni â Lleuwen Steffan ond dyna’n union wnes i’r wythnos hon. Dim ond un o syrpreisys bychain Gair o Gariad (Theatr Bara Caws) oedd hyn, mewn cynhychiad annisgwyl dros ben. Mae’n berfformiad sy’n dathlu cariad yn ei holl amrywiol ffyrdd, dan arweiniad dau ‘gariad’ cerddorol.

Chwaraeir y ddau gan Lisa Jên a Carwyn Jones, ond mae gofyn cyfraniad mawr gan y dorf. Nid yn unig wrth rannu ceisiadau cerddorol o’r galon, ond wrth agor eu hunain i brofiad theatr anghyffredin. Addasiad yw’r sioe o gynhyrchiad Love Letters Straight From Your Heart gan gwmni Uninvited Guests ym Mryste, fu’n teithio’n gyson ers dros ddeng mlynedd. Mae i’r sioe apêl boblogaidd, ag iddi ogwydd bersonol, sy’n benthyg ei hun yn naturiol iawn i’r Gymraeg.

Croesewir y gynulleidfa i ganolfan benodol, cyn derbyn glasied o ddŵr neu Prosecco. Dan oleuadau pefriog, arweinir pawb at ddau fwrdd hir , i eistedd lawr a gwynebu dieithriaid gwahanol. Yng nghanol hyn oll, eisteddai Carwyn a Lisa fel dau DJ  yn gwynebu ei gilydd. Am ychydig dros awr, ceir sioe geisiadau wefreiddiol, sy’n annisgwyl o ddigri a dirdynnol.

DSC_6477

Dyna grynodeb arwynebol o brofiad hyfryd tu hwnt, sy’n cynnig coflaid i galon y gwyliwr. Â minnau newydd fy siomi braidd gan ddiffyg gwefr Y Tŵr, teithiais yn bell, i Langefni, am chwa annisgwyl. Wimpiais allan, fel adolygydd, o’r cynnig torfol i gyfrannu cais (ac esboniad)  o flaen llaw, ond cyfranodd nifer yn yr ystafell – o’r gynulleidfa i’r criw cynhyrchu – brofiadau syml a theimladwy.

Chwaraewyd amrywiaeth o ganeuon yng Nghanolfan Ebeneser, gan bawb o Whitney Houston i Llwybr Llaethog. Ond â ninnau yn Llangefni, cafwyd sawl cais addas iawn, fel recordiad o emyn mewn cymanfa ganu leol.  Ac wedi i’r gynulleidfa gyfarwyddo ac addasu i’r sioe, fe’n heriwyd ymhellach i syllu  i lygaid y dieithryn gyferbyn â ni. Chwaraewyd y gân serch ‘Cofio Dy Wyneb’ gan Bryn Fôn a Luned Gwilym, a gofynnwyd i ni archwilio ein teimladau.

Wel sôn am siwrne o brofiadau, o chwerthin afreolus ac embaras pur, i atgyfodi hen atgofion hir-golledig. Â minnau’n llwyr grediniol nad oeddwn i’n gyfarwydd ag Ynys Môn, ces fy nhrywannu gan atgof o daith o Gaergybi. Dros ddegawd yn ôl, yng nghwmni cariad mawr, ro’n i’n gyrru ’nôl o wibdaith i Ddulyn. Wrth groesi Pont Menai, daeth y gân ar y radio, gan selio ffawd y berthynas i’r dim.

Wedi’r arbrawf heriol hwnnw, ymlaciodd y dorf ymhellach, gan fwynhau ‘r gerddoriaeth, a hefyd y ‘ddrama’ rhwng dau gariad o’n blaenau. Tanlinellwyd grym cerddoriaeth i fynegi teimladau dwys gan nifer o’r ceisiadau a chwaraewyd. O gariad at ffrind, neu gymar neu nain, cydiodd pob cais yn dynn yng nghalonau pawb oedd yno.

Yn bersonol, fe’m cipiwyd yn ôl gan bŵer y sioe i ddyddiau’r Love Hour ar Red Dragon FM.  Bryd hynny, yn fy arddegau, allwn i ddim dychmygu gwneud rhywbeth mor gawslyd o gyhoeddus, â datgan fy nghariad angerddol wrth bawb. Ond i nifer, dim ond cerddoriaeth all gyfleu’r teimladau hyn; nid yw geiriau’n dod yn hwylus i bawb.

Profwyd hyn gan Lisa Jên, ar achlysur un datganiad, a ddwyshawyd gan ‘atal dweud’ emosiynol; fe arweiniodd yr ‘anhawster’ hwn at berfformiad tyner, a capella, o ‘Y Teimlad’ gan Datblygu . Yn achos Carwyn Jones, fe’i heriwyd i ddawnsio i Ebeneezer Goode gan The Shamen i ddatgan cariad torfol at y gynulleidfa. Ac fe chwaraeodd Sandstorm gan Da Rude, oedd yn ffefryn gyda’i wraig; ‘rwtsh llwyr’ oedd ei farn bersonol ef o’r trac, ond fe’i chwaraeai am ei fod yn ei charu hi.

Wrth neidio ’nol a mlaen rhwng yr actorion a’u cymeriadau, doedd y ddrama ganolog ddim yn amlwg bob tro. Serch hynny, roedd y cemeg rhwng y ddau actor yn hollbresennol, wrth archwilio nifer o sefyllfaeodd gwahanol. Un haen a archwiliwyd oedd perthynas gyd-ddibynnol, oedd yn ddramatig a dinistriol ar adegau. Amneidiwyd o Heroes gan David Bowie, i Tainted Love gan Soft Cell gan orffen â Love Will Tear Us Apart gan Joy Division.

DSC_6580

Daeth y sioe gorfforol hon i ben â dawns dorfol i Llwybr Llaethog a Delyth Eirwyn – Blodau Gwyllt y Tân. Gadawodd pawb a llygaid sgleiniog, a gwên lydan yr un – a diolch i Lleuwen am gynnig dawns gyda mi! Dan gyfarwyddyd Betsan Llwyd, fe lwyfannwyd sioe unigryw, oedd yn rhodd i bobol Llangefni a thu hwnt. Ceir ‘playlist’ a phrofiadau amrywiol ar gyfer pob lleoliad gwahanol, felly, da chi, mynwch docyn i sbario tor-calon!

Mae taith Gair o Gariad yn parhau ledled Gogledd Cymru tan y 31ain o Fai, 2017. Cliciwch yma am ragor o wybodaeth.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Cerddoriaeth, Theatr | Rhowch sylw

Y Dinesydd: Bwytai Merch y Ddinas – Bwrw’r Sul

Y Dinesydd Mai 20170001Y Dinesydd Bwrw'r Sul +

FullSizeRender (57)

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Canllaw Bach Caerdydd, Y Dinesydd | Rhowch sylw