Adolygiad Theatr: Macbeth (Theatr Genedlaethol Cymru)

fullsizerender-33

Bu bron i hoffrennydd yr heddlu darfu ar lwyfaniad Theatr Genedlaethol Cymru o Macbeth yng Nghastell Caerffili yr wythnos hon. Ond cyfrannu at naws y noson wnaeth gwasanaeth Heddlu De Cymru, a’r cyd-ddigwyddiad, a amserwyd i’r dim . Ar y pryd, roedd Macbeth (Richard Lynch) yn ei lordio hi o amgylch Porthdy Mewnol y Dwyrain – dan gochl neuadd Castell Inverness. Fe ddisgleiriodd o flaen y dorf,  yn Tony Montana o Macbeth, wedi gwireddu’i holl freuddwydion gwrach.

Ag yntau newydd esgyn yr orsedd, ’rol lladd y Brenin Duncan (Llion Williams) mewn gwaed oer, roedd y cyrch uwchlaw yn addas i’r achlysur . Ni fyddwn i wedi synnu i weld llong awyr Scarface  uwchben, ag arni’r geiriau meddwol  ‘The World is Yours’…

macbeth

Rhaid oedd aros tan yr olygfa ail-act hon i weld y prif actor yn perchnogi’r llwyfan. Does dim bai ar Richard Lynch, yr actor lleol, am hyn; tan hynny, yn wir, mae’r cymeriad yn  dipyn o lipryn llwyd. Mae’r dyn ei hun, ar ddechrau’r sioe yn ryfelwr anrhydeddus; ond fe bendilia am hir, ar ôl cwrdd â thair gwrach (Ffion Dafis, Gwenllian Higginson, Siôn Eifion), sy’n rhannu sawl proffwydoliaeth ag ef.

banquo

Crea’i gyfaill,  y Banquo (Gareth John Bale) lawn cydwybod, fwy o argraff ar ddechrau’r sioe, cyn y cipia’i wraig (Ffion Dafis)  y sylw – a theitl y ddrama – o grafangau’i gŵr. Ond yn sgil brad Macbeth – wrth iddo gydnabod ei chwant  – dilynwn stori afaelgar dros ben; un sy’n ’run mor berthnasol i’n gwleidyddiaeth gyfoes ni, ac sy’n sail i gyfresi fel Game of Thrones a House of Cards.

Er i’r ffasiwn am theatr ymdrochol, safle-benodol ddistewi ers tro, profiad gwych oedd cael myned Castell Caerffili liw nos, i sawru blas o arswyd go iawn.  Cyrhaeddais  ar garlam, a’m gwynt yn fy nwrn, trwy’r porth, â neb o nghwmpas. O nunlle, daeth tywysydd mud a charpiog i’m croesawu, a’m hanner dychryn – a ngadael a gwên. O’r eiliad honno, fe gredais i mi gael fy nanfon yn ôl mewn hanes; a serch y rhybudd i wisgo’n gynnes, profais sawl ias oer lawr fy nghefn.

img_1556

Fe’m swynwyd gan gyfieithiad y diweddar Gwyn Thomas, a lifai’n naturiol, a dealladwy dros ben. Ac er i ugain mlynedd basio ers i mi astudio’r testun gwreiddiol, ro’n i’n llawn cynnwrf a chwilfrydedd i glywed ambell linell; ‘Dwbwl dwbwl poen a thrwbl, llosga dân a berwa’r cwbl…’. yn eu plith.  Hyderaf yr af ati i ddysgu swyn y gwrachod ar gof, i’w hymadrodd mewn acen ‘Craca Hyll’!

macbeth-gwrachod

Ond nid pawb oedd yn glir yn ystod y sioe, wrth i’r actorion droi eu cefnau ar y dorf yn gyson. A galla i gredu fod y sgript yn rhodd i rai actorion Gogleddol y cast; ond yn eu brwdfrydedd i dylino’r perlau llên ar hast, fe nryswyd,  a’m dadrithiwyd braidd. Rhaid canmol yngangu eglur a hamddenol Gareth John Bale, a gyflwynodd gravitas i actiau cynta’r sioe. Cipiodd Ffion Dafis hefyd fy sylw i gyd, wrth i Mrs M dra-arglwyddiaethu ar ei gŵr.  Cafwyd fflach o amwysedd ganddi hi, wrth drafod y plentyn a aned iddi, a led-awgrymodd wreiddiau cymhleth i’w dyheadau duon hi.

lady-macbeth

Carais eiliad yr aduniad rhwng y rhyfelwr a’i wraig, a agrymodd lawer o ryw a thân gwyllt. Ond diflannodd yr elfen honno wrth i uchelgais y naill a’r llall rwygo’u huniad a diffodd eu fflam.  Gydag actorion mor ysgubol a Ffion Dafis a Richard Lynch, hoffwn weld rhagor o anogaeth i gemeg naturiol y ddau Macbeth; er yn ddau unigolyn,  maent yn rhannu’r un ffawd, ac mae teitl y ddrama yn perthyn i’r ddau.

Cryfhau wnaeth Macbeth – mewn statws a grym – nes y mynodd y prif actor ein sylw ni i gyd. Ond hefyd yn ei wendid, mae modd cydymdeimlo ag ef, a dymunwn iddo faddeuant o fath.  Roedd olygfa’r ddagr anweledig yn gwbl gaboledig – a pherfformiad Richard Lynch yn hollol hypnotig .

macbeth-theatr-genedlaethol-cymru

Does dim dianc rhag y ffaith fod hon yn ddrama faith, ac mae’r llwyfaniad yn ffyddlon iawn i’r testun gwreiddiol. Bu’r symud o stafell i stafell yn fendith yn wir i gynulleidfa theatr gyfoes Gymraeg – ynghyd â’r ysbaid i dorri syched.  Bu manylion fel y gwisgoedd moethus, a’r goleuo tan gamp yn falm yn ogystal   – ynghyd â’r gerddoriaeth gerddorfaol gyfareddol. A chafwyd digon o gyfleoedd i archwilio’r goruwchnaturiol,  i gadw’r dorf ar flaenau eu traed. O’r ‘mellt a tharannau’, i weryru meirch a chrawcian brain, a coup de théâtre i’ch gadael yn gegrwth cyn troi am adre!

Perthynai statws i bob rhan o’r cynhyrchiad hwn, sy’ wirioneddol werth ei weld. Mae’n deyrnged o fri i’r diweddar Gwyn Thomas, ac yn dechre gwych i’r Theatr Gymraeg yn 2017.

Mae llwyfaniad Theatr Genedlaethol Cymru, Macbeth, yn parhau yng Nghastell Caerffili tan Chwefror 18ed, 2017; yn ogystal, ceir darllediad byw o’r cynhyrchiad hwn mewn sinemau ledled Cymru ar y 14eg o Chwefror, 2017. Cliciwch yma am ragor o fanylion.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Uncategorized | Rhowch sylw

Y Dinesydd: Bwytai Merch y Ddinas – Curado Bar

fullsizerender-23

adolygiad-curado-bar

fullsizerender-24

 

fullsizerender-29

fullsizerender-30

fullsizerender-32

fullsizerender-26

img_1473

fullsizerender-28

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Canllaw Bach Caerdydd, Tafarn/ Bar, Y Dinesydd | Rhowch sylw

Adolygiad Theatr: My Body Welsh (Invertigo Theatre / Pontio / The Conker Group)

my-body-welsh

Dylai My Body Welsh ddod â rhybudd iechyd; gall arwain at bendro i rai. Dyna’n sicr oedd fy ymateb innau, a nghyfaill mynwesol , yng nghanolfan gelf Chapter noson o’r blaen. Ond tra ches innau fy nharo gan gynnwrf mawr, aeth fy nghyfaill i deimlo’n swp sâl. Cerddodd o ’na, heb droi ’nol, ond ges i decst ganddo wedyn; ‘… un o’r pethe gwaetha dwi erioed di gweld!’.

Tydy pawb, mae’n wir i ddweud, ddim yn gwirioni ‘run fath – a diolch byth am hynny. I mi, mae darn o gelf sy’n denu adwaith amrywiol yn llwyddiant digamsyniol!

Felly sut ar y ddaear llwyddodd My Body Welsh i ennyn dau ymateb hollol wahanol?  Ar yr arwyneb, mae’n ddrama ddirgelwch sy’n dilyn stori am sgerbwd, a ganfyddir yn Llanfair PG. Hawlia’r hanes y penawdau yn y rhacsyn papur lleol, gan ddadorchuddio rhwyg hanesyddol rhwng dau deulu. Mae gan y ffermwyr, Jones a Davis, hawl ar ffynnon hynafol  lle ffeindiwyd y sgerbwd di-enw. Ond pa un o’r ddau sy’n gyfiawn? A phwy sy’n gorwedd yn gelain? A beth sydd â wnelo hyn oll â chwedloniaeth Cymru?

O hanes Gelert i Garadog, Ceridwen y wrach a chromlechi di-ri, awn ‘rownd Sir Fôn’ go-iawn i gyrraedd at y gwir. Ond mewn cyfnod o ôl-wirionedd, a newyddion ffug, ai tŷ ar y tywod yw’r hanes hwn – ynghyd â’n hunaniaeth ni?

Adroddir y cyfan gan lanc ysgol, a’i wynt yn ei ddwrn,  sy’n chwyrligwgan o berfformiad un-dyn. Steffan Donelly sy’n chwarae’r bachgen, sy’n ysu am antur, a dihangfa o’i bentref di-nod. Ond tra’r aiff yntau ar gyfeiliorn, gan wynebu peryglon, fe gawn ninnau’n goleuo’n glir. Erbyn y diwedd, daw Brexit ac Ysbadadden Bencawr  ynghyd i wneud synnwyr mewn byd-ben i waered.

Mae’r cynhyrchiad  aml-haenog , dwy-ieithog gan Invertigo Theatre (Y Tŵr) –  cwmni cysylltiol newyd Pontio – yn  hynod amserol, ac yn gadael argraff ddofn. Mae’r egni a gynhyrchir yn heintus dros ben, ond teg yw dweud,  mae gofyn canolbwyntio’n llwyr. Yn wir, mae gofyn cyfrannu, yn achos seinlun y sioe, a gofnodir ac a ddarlledir yn fyw o’n blaenau. Dan arweiniad hynod hoffus a charistmataidd Donnelly, recordiwyd curo dwylo, sgrech filain a llafarganu gan yr artist sain Jordan Mallory-Skinner (sy’n hollbresennol ar lwyfan). Mae’n brofiad diddorol, adleisiol dros ben, sy’n ategu at brofiad theatrig arbennig.

Teg dweud aeth rhai dyddiau wrth i mi gasglu nheimladau, ond dwi’n gadarn o blaid y cynhyrchiad. Mi fedra i gydymdeimlo â nghyfaill, fodd bynnag, a flinodd yn fuan a’r darn.  Rhaid bod yn ddisgybledig â chynhyrchiad o’r fatho ran y gwylio, a’r cyfarwyddo (gan Tara Robinson o The Conker Group).  O’m rhan i, dyma theatr sy’n herio go iawn – ond nid yw hynny bob tro at ddant pawb.

Mae My Body Welsh (Invertigo Theatre / Pontio / The Conker Group) ar daith o amgylch Cymru tan Ionawr 28ain, 2017. Cliciwch yma am ragor o wybodaeth.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Theatr, Uncategorized | Rhowch sylw

Red Handed Magazine: Adolygiad The Long House, St Nicholas Review

fullsizerender-14fullsizerender-16

img_2234

img_2220

img_2222

img_2235

img_2228

img_2232

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Canllaw Bach Caerdydd, Red Handed Magazine | Rhowch sylw

Cylchgrawn Barn: Artes Mundi Bedwyr

fullsizerender-17fullsizerender-18fullsizerender-19fullsizerender-20fullsizerender-21fullsizerender-22

Cyhoeddwyd yn Canllaw Bach Caerdydd, Celf, Cylchgrawn Barn | Rhowch sylw

Red Handed Magazine: Adolygiad Il Pastificio, Penylan Review

fullsizerender-14fullsizerender-15

img_0983

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Canllaw Bach Caerdydd, Red Handed Magazine | Rhowch sylw

Adolygiad Teledu: Y Gwyll – Cyfres 3

img_2334

‘The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing’ – Edmund Burke

Dynion gwan a merched cryfion; arwyr tawel a chyfiawnder i’r meirwon. Dyma, yn ei hanfod, brif gynhwysion Y Gwyll, a ail-ddiffiniodd dirlun Ceredigion – a Chymru – ar deledu rhyngwladol.

Bu’m yn anobeithio braidd am ddiweddglo Y Gwyll, wedi iddi gefnu am gyfnod maith ar stori’r cartref plant, a hoeliodd fy sylw o’r bennod gyntaf un. Roedd unrhyw gyfeiriad amwys at gartre sinistr Pontarfynach yn ddigon i’m cynnal ar hyd y gyfres gyntaf. Ond wrth i’r ail gyfres fynd rhagddi, fe’m dadrithiwyd yn llwyr, gan y dewis i ganolbwyntio ar ‘lofruddiaeth yr wythnos’.

Dwi’n derbyn fod pob achos, am unigolion ar y cyrion, yn taenu golau ar yr anghyfiawnder mawr; o gymdeithas ar chwâl, diolch i lywodraethu llwgr gan sefydliadau pwdr. Cafwyd hefyd gip dyngarol ar ‘ddihirod’ yr ymylon, a chydymdeimlad tuag atynt yn sgriptiau Debbie Moon. Ond er fod nifer o achosion – a delweddau cryfion –  y gyfres gyntaf dal yn yn y cof, mae manylion yr ail gyfres wedi diflannu’n llwyr – gan egluro fy apathi. Do, cafwyd ambell gip symbolaidd ar y Prosser (Aneurin Hughes) llechwraidd; ond heb fymryn o gyd-destun, fe ddatblygodd y cymeriad yn ‘gif that just keeps on gifing’, nes oedd bron yn barodi ohono’i hun.

Ond fel yn achos llinell fawr Al Pacino yn The Godfather Part III; ‘Just when I thought I was out, they pull me back in’! Fe’m rhwydwyd i ’nol i’r Gwyll gan wythfed bennod y drydedd gyfres – yn benodol, ei chwarter awr olaf gorchestol. Dim amharch o gwbl i Owen Arwyn a Sharon Morgan – dau actor a gynigodd berfformiadau gwych, fel llofrudd ar ffo gyda’i fab, a’r hen wraig a ddihangodd, funud olaf,  o’i grafangau.  Fel dd’wedodd Gwynfryn Hughes ar Twitter ‘Ar ôl dros ddwy gyfres o aros, ma #ygwyll di dachre poethi o’r diwedd! Fel y chwarter awr dwetha na dyle fe fod bob wthnos’ .

Wedi marwolaeth pur annisgwyl Iwan Thomas (Geraint Morgan) ar ddechrau’r drydedd  gyfres – a ddenodd floedd o fraw o’m genau – gobeithiais am ragor, ond aros fu’n rhaid tan y bennod allweddol hon. Yn y cyfamser, cyflwynwyd cymeriad newydd, yr Arolygydd John Powell (Richard Lynch), a mawr fu nghroeso  innau tuag ato; nid yn unig yr actor (all gynnig cymaint mwy na Garry Monk, fel y tystia ei gastio diweddar fel Macbeth flwyddyn nesa), ond fe ddyfnhaodd ei gyflwyniad fy nealltwriaeth o DI Mared Rhys (Mali Harries), a nghydymdeimlad tuag ati hi ac Elin, ei merch. Hawdd cynnau tân ar hen aelwyd, medde nhw; dyfais handi mewn cyfres deledu…

img_2337

Ynghyd â hynny, datblygodd  atyniad rhwng Mathias y meudwy a Manon (Sian Reese-Williams) ei landledi newydd; menyw fydol, gymharol gredadwy mewn cyfres sy’n sianelu gweithiau  Edward Hopper yn weledol ac o ran ei naws noir. Ni lafuriwyd eu perthynas yn ormodol; wedi’r cyfan, mae pawb angen cwmni ar adegau, ond braf oedd gweld na beryglwyd ei chymeriad, fel yn achos cymeriad Nia Roberts (cyfres 1).Gadawyd eu huniad yn benagored, am unwaith, ac nid drwg o beth mo hynny…

Ond yn ôl at chwarter awr olaf pennod  rhif 8, pan benderfynodd y gyfres godi sawl gêr, o’r diwedd…

Srthiodd popeth i’w lle gyda chymeriad John Powell, wrth i’w ymchwilad i farwolaeth y cyn-heddwas Iwan Thomas ei arwain at gyfarfyddiad dyngedfennol. Ar ddiwedd y sgwrs lawn tensiwn hwnnw gyda’r cyn-Brif Arolygydd  Robert Owen (William Thomas), fe’i adawyd yn wynebu diawl o gyfyng gyngor; o oedd am agor ei geg a chwalu ei deulu – serch llygedyn o siawns o wneud yn iawn am y gorffennol –  neu bod yn hunanol ac aros yn dawel fel gwas bach da i’r awdurdodau?

Mewn cyfres lle mai DCI Tom Mathias (Richard Harrington) sy’n deyrn, ymddengys mai un o ‘good men’ Edmund Burke, gwaetha’r modd, ydoedd John Powell. Fe’n hatgoffwyd trwyddo ef, am y celwyddau gwenwynig sy’n arwain at dawelwch systematig, sy’n galluogi anghyfiawnderau mawr.

img_2333

Mae na reswm paham mai’r stori hon a’m denodd i o’r cychwyn – a’r cynhyrchwyr i fframio’r gyfres ‘Cardi Noir’ o’i chwmpas; fyth ers achos mawr Clywch, tan garcharu diweddar Gordon Anglesea, ceir tystiolaeth mawr o ddiwylliant tawelwch gwenwynig yng Nghymru – a thu hwnt – am achosion o gamdrin plant. Does dim ond angen ystyried Jimmy Saville, a’r byd pêl droed – sy’n hawlio’r penawdau i gyd ar hyn o bryd –  i brofi sgil effeithiau aruthrol y gaseg eira hon.  Diwylliant endemig o ddynion gwan, jobs for the boys, a dyrchafiadau, ar draul dioddefaint. Fel y dywed cymeriad Paul Webbb (Aled Pugh) yn syml, ym mhennod olaf cyfres 3, yn dawel, ond yn danllyd o ddidwyll.  ‘Ma’r pethe n’ethon nhw i ni… Shwt ma na’n gallu digwydd? Plant o’n ni.’

Hanfod nofelau a chynyrchiadau Nordic Noir, yw i godi’r llen ar sgandalau mawr, trwy gyfrwng poblogaidd cyfresi ditectif. Prun ai’n tyrchu i gefndir Natsîaidd y gwledydd Llychllynaidd yng ngwaith Camilla Lackberg a Jo Nesbo , neu gam-drin plant yn nhrioleg fawr Stieg Larssen, fe esgorir ar drafodaeth ehangach o fewn y diwylliant. Ac wrth i boblogrwydd y rhain groesi ffiniau rhyngwladol, fe ysbrydolir weithiau eraill sy’n perchnogi eu hunaniaeth eu hunain. Yn achos Cymru, a’r Gwyll, esgorwyd ar y label ‘Cardi Noir’, a gwyrdrowyd symbol cartrefol, cyfarwydd, fel darlun Salem . Trwy dorri trwy’r tabŵ, gall gelfyddyd llên a llun greu lles, gan gynnig y potensial am gyfiawnder – a rhyddhad.

Rhyddhad gaiff Mathias ar ddiwedd y gyfres, serch diweddglo rhywstredig tu hwnt, wedi iddo yntau a Mared gyrraedd at y gwirionedd heb golli gronnyn o’u dynoliaeth.   Cafwyd cymorth cryf gan eu cynorthwywyr iau; DC Siân Owens (Hanna Daniel) a DC Lloyd Ellis (Alex Harries) . Gwych oedd gwylio’r bennod olaf, a gwylio’r ffeithiau moel yn gwawrio yn raddol ar bawb.

img_2338

Ar ryw bwynt, fe hoffwn i  ddilyn y gyfres o’r cychwyn i ddeall sut y cymerodd yr achos hwn gyhyd; yn sicr, bu dylanwad haearnaidd y bos ar bawb yn glir o’r dechrau’n deg . Yn hynny o beth, bu’n ddiddorol gweld Aneurin Hughes yn cael diosg mwgwd Uwch Brif-Arolygydd Prosser o’r diwedd; cawsom lygedyn o syniad o’i sefyllfa deuluol ef, wrth iddo ddadelfennu o’n blaenau,  gan ddenu elfen o gyd-ymdeimlad i’w gymeriad ef.

img_2336

Ond tybed  oeddwn i ar ben fy hun yn gweiddi ar fy sgrin wrth ei weld yn tagu’r gwir ddihiryn? Wedi dweud hynny, dwi’n derbyn mai felly mai cyfiawnder yn gweithio yn nifer o’r achosion hyn, gan gynnig ‘diweddglo’ chwerwfelys i bawb. Dyna’n sicr  a geir ym mydysawd di-drugaredd Y Gwyll, fel yn achos diweddglo cyfres ddiweddar The Fall.

Rhaid canmol, yn wir, gyfraniad Aled Pugh – a hefyd rhan fechan Gaynor Morgan- Rees, fel y fam a fu ar goll yn y tywyllwch yn dilyn diflaniad disymwth ei mab, Huw Vaughan – meddyg y cartref, y pardduwyd ei enw am rhy hir. Aled Pugh i, i mi, fel unig oroeswr y dioddefaint, wnaeth ddwyn y bennod dan drwynau pawb, wrth gynnig golwg gynnil ar ddyn dan gysgod mawr. Yn hynny o beth, cynigodd adlais o berfformiad Rhodri Evan ar ddiwedd cyfres 1.

img_2332

Ond mae’n hawdd canmol enwau actorion achlysurol, wedi i ni arfer â’r ddau brif heddwas enigmataidd. Fe feddwodd y gyfres ar dawelwch y ddau, ac roedd hi’n  braf eu gweld o’r diwedd yn cael gweithredu gyda’i gilydd. Llongyfarchiadau i Richard Harrington a Mali Harries ar dday berfformiad didwyll dros ben.

img_2335

Cynorthwy-wyd hyn oll gan  ffotograffiaeth a goleuo ffantastig, a chyfarwyddo crefftus iawn. Ac fe’m hannifyrwyd ymhellach yn ystod y ddwy bennod olaf gan gerddoriaeth adleisiol, a seiniau sain a ddanfonodd ias lawr fy nghefn.

Mae’n drueni i gyfieithiadau sgriptiau Saesneg Debbie Moon fynd dan groen nifer fawr o wylwyr Cymraeg. Ro’n i yn eu plith, ac mae na rewm am hynny; yn syml, mae’n difetha’r hud, tra yn weledol, fe swynwyd llawer .  Alla i gredu fod ‘ti a chi’-gate yn gyrru’r cynhyrchwyr yn benwan, ond mae’r pethau bychain hynny’n gwneud gwahaniaeth mawr. Fel derbyn omnishambles o out-of-office reply yn Sgymraeg, mae’n tanseilio’r ewyllys da. Ac os nad oes sgriptwyr digon da i gyhoeddi sgript wreiddiol yn y Gymraeg (sgersli bilif…?),  yna ewch i’r eithaf i addasu (a chlustfeinio ar yr actorion) yn graff.

Ond serch hyn oll, dwi’n andros o falch i mi diwnio ’nol fewn i un o’r cyfresi gorau a grewyd  trwy gyfrwng y Gymraeg. Ry’ ni Gymry yn rhai garw am am feirniadu ein hunain, ond  fe allwn ymhyfrydu yn llwyddiant rhywnglwadol Y Gwyll. Rwy’n deall mai’r pwysau gan ochr ariannu’r gyfres (yn rhyngwladol)  a arweiniodd at steil ‘murder of the week’. Fe hoffwn i feddwl y gallai Ed Thomas a’r criw lynnu’n nes at y weledigaeth wreiddiol y tro nesa, yn dilyn y llwyddiant hwn. Ac fe ddylai’r modd y dychwelwyd mor ddeheuig at stori y fawr gynyddu’r ysfa am ragor o ddramau o’r fath .

A fydd arian ar gael sy’n fater arall yn dilyn omnishambles arall, Brexit. Ond mewn byd sy’n rhemp, rhwng gadael Ewrop a llwyddiant Trump, a’r cynydd yng ngrymoedd asgell-dde yn rhyngwladol, mae’n ddyletswyd ar S4C i barhau i gomisiynu deunydd sy’n herio a chyffroi, ac sy’n parhau i ddatgelu’r gwir.

Adolygiais drydedd gyfres Y Gwyll ar raglen Dewi Llwyd ar Fore Sul ar BBC Radio Cymru ar y 18ed o Ragfyr, 2016. Cliciwch yma i wrando eto ar y BBC iPlayer. Gwyliwch Y Gwyll ar wasanaeth Clic ar S4C.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Teledu | Rhowch sylw