Cegin Lowri: Blwydd-jin Newydd Dda!

Blwyddyn newydd dda i chi, ac i bawb sydd yn y tŷ! Dwi ddim yn gwbod amdanoch chi, ond bu’r wythnos gyntaf ‘nol i’r gwaith yn ddigon heriol i mi, wedi gwyliau Nadolig llawn gwledda, coginio a gorweddian o gwmpas yn darllen, gwylio ffilmiau a bwyta After Eights. Fodd bynnag, ‘ymlaen mae Canaan’, fel mae nhw’n ddweud, a tra’n llunio rhestrau ‘to-do’ di-ri derbyniais wahoddiad i ddenu dŵr i’m dannedd.

Ges i neges gan Siân Brooks o gwmni jin Gŵyr yn holi a fyddai diddordeb gen i archwilio coginio gyda jin, a sgrifennu blog Cymraeg am y profiad. Wel yn gyntaf, diolch iddi hi am feddwl yn greadigol am gynnwys diddorol – a hynny yn yr iaith Gymraeg. Ac yn ail, am gyfle gwych; dwi’n hoffi G&T, a charu coginio – aeth fy meddwl ar ras yn syth, cyn cytuno ar unwaith. Bu Siân yn ddigon caredig a danfon potel o jin Gŵyr yn y post,  ynghyd â channwyll hyfryd iawn, ac es i ati i drefnu gwledd gyda ffrindiau.

Nawr, dydw i ddim yn danysgrifwraig i ‘Ionawr Sych’; paham fydde chi am gosbi eich hun yn y fath fodd ym mis creulona’r flwyddyn? Rwy’n un i gredu mewn cymedroldeb, a bod tipyn bach o bob peth yn dda i bawb – yn yr un modd, dydw i ddim yn credu bod unrhyw ‘ddeiet’  llym yn gynaladwy, nag yn deg iawn ar y corff – na’r enaid, chwaith. Yn bendant, mae dechrau’r flwyddyn yn gyfnod i bwyllo a swatio wedi gloddest y Nadolig, ond dyw hynny ddim yn golygu amddifadu’ch hun yn llwyr.  Yn bersonol, dwi’n gweld y cyfnod ar ôl Calan yn adeg da i ymgolli yn y gegin, ac felly gwirionais ar y syniad o her gogyddol.  Ac roedd cael fflyrtio â ‘Jinuary’ neu ‘Ionawr Jin Sych’  yn apelio mwy na llwyrymwrthod am 31 diwrnod.

Rwy’n tueddu i goginio tipyn â gwin, ar gyfer nifer o ryseitiau sy’n hen ffefrynnau gyda mi. Beth fydde Boeuf Bourgignon heb hanner potel o win coch, neu Moules marinière heb joch da o win gwyn? Ond coginio gyda jin? Mae’n swnio bron yn anfoesol! ‘Mother’s Ruin’, wedi’r cyfan, oedd un disgrifiad hanesyddol ohono. Ond dros y flwyddyn a fu, yn sgrifennu llyfr Bwytai Cymru, daeth un peth yn amlwg; mae jin yn hynod ‘in‘ erbyn hyn.

Dwi’n dotio, er enghraifft, at Jin Llechen Las o Ddinorwig, a’i flas hadau coriander. A prin y gallwch chi symud heb weld poteli amryliw jin Aber Falls, na chwaith jin ‘Pollination’  a’i flas  mêl blodau gwyllt, o ddistylldy Bro Ddyfi. Yn achos potel hardd Gŵyr, mae ei streipiau glas a gwyn yn adleisio crys mariniere y morwr Llydewig, a anfarwolwyd gan Coco Chanel.

Nid cyd-ddigwyddiad mo hynny wrth gwrs, gan fod nifer o berlysiau’r jin yn deillio o arfordir Penrhyn Gŵyr. Ond prif flasau y gwirodyn hwn yw ffenigl, grawnffrwyth pinc a lemwn – a dyna wnaeth arwain y fwydlen ar gyfer y wledd.

Dechreuais feddwl am seigiau sydd eisioes yn ffefrynnau gen i, y gallwn eu haddasu er mwyn cynnwys jin Gŵyr. Trois hefyd at fy ‘llyfrgell’ o lyfrau coginio a sgrifennu bwyd, i sicrhau mod i ar y trywydd iawn. Ges i fy siomi braidd (er, nid fy synnu, rhai dweud) i ddarganfod nad oedd llawer o enghrefftiau o goginio gyda jin, ond ces i hwb wrth fyseddu dwy gyfrol yn fy nghasgliad i.

Diolch byth am Elizabeth David, ddweda i, a’i hagwedd eofn at goginio gyda gwirodydd, gan gynnwys whisgi (gyda chig moch a phate afu) ac anisette (gyda chimwch a saws soy), yn ei chyfrol An Omlette and a Glass of Wine (1984).

‘Gin, we are told, is one of the purest spirits made, and juniper berries, the baies the genièvre or ginepro from which Geneva or gin derived its name, provide the characteristic flavouring which everyone who ever drank a glass of gin in their lives would recognize when he tastes the juniper-berry flavour in Provençal game terrines and certain Northern Italian sauces, and stuffings for partridge  and pheasant; and eau de vie de genièvre is a spirit used in French and Belgian Ardennais regional cooking, so it seems extraordinary that people blanch at the suggestion that gin should go into casseroles. At least, before shuddering, or crying ‘barbarism!’ and ‘Escoffier never said…’ look up – and cook – the delicious recipe for veal kidneys à la liégeoise given by Mr Ambrose Heath in his Good Food (Faber & Faber). The kidneys are cooked whole in butter and just before serving them you throw in a wineglassful of burnt gin and a few crushed juniper berries. This is quite wonderful…’

Trois hefyd at feibl ysbrydoledig Niki Segnit, The Flavour Thesaurus – Pairings, Recipes and Ideas for the Creative Cook (2010).

Mae ganddi is-bennod bach difyr ar  goginio gyda merywen (juniper), gan egluro fod yr aeron bychain chwerw’n gweddu’n arbennig o dda i helgig (e.e. hwyaden, ffesant a chig carw), ond yn paru’n dda hefyd gyda bwydydd chwerw eraill; yn eu plith, cig eidion, mwyar duon, cabaits, grawnffrwyth pinc, caws caled o’r ddafad (fel pecorino, gaiff ei drochi mewn juniper a finegr Balsamig), lemwn, olewydd, oren, cig moch (porc), Proscuttio, saets a rhiwbob.

Roedd sêl bendith y ddwy yn ddigon i mi,  ac felly trefnais swper i ffrindiau a bant â mi…

Wedi i Gwenllian a Rhiannon gyrraedd, dyma gyflwyno ‘bob o’ G&T yr un; tonic ‘Môr y Canoldir’ gan gwmni Fever Tree, ac aeron meryw, sleisen o lemwn a dail ffenigl. Iechyd da yn wir!

Cwrs Cyntaf: Corgimychiaid Jin-sur

Ar gyfer y cwrs cyntaf, trois at hen ffefryn o rysait, sy’n hawdd iawn ei baratoi. Rwy’n hoff iawn o gorgimychiaid, yn arbennig rysait a greais i yn sgil ymweliad â bwyty yn Östermalm, Stockholm, ac a ddatblygais ymhellach yn sgil fy nheithiau niferus i Olhão, Portiwgal. Y prif gynhwysion arferol yw garlleg, gwin gwyn a coriander; penderfynais addasu’r rysait rhyw fymryn, i adlewyrchu blas sitrws y jin, gan gynnwys mwy o flasau o’r Dwyrain Pell, gan gynnwys sinsir a lemwnwellt.

Rhaid i mi gyfaddef wrth dywallt y jin i’r ffrimpan, blasais damaid, ac roedd yr alcohol yn eithriadol o gryf… bron iawn i mi ddifaru’r her wirion, wir. Ond wrth i’r saws ddechrau ffrwtian, anweddodd yr alcohol, i adael cynhesrwydd cyfoethog wnaeth weddu i’r tanbeidrwydd Dwyreiniol. Roedd y canlyniad yn fendigedig. Mae’r rysait isod yn gweini 3-4 person.

3 Llwy Fwrdd o Olew Olewydd (ychwanegwch ragor wrth ffrio os ydych yn dymuno)

Dau lond llaw o Gorgimychiaid o’r Farchnad (neu 2 becyn o’r archfarchnad)

1 Nionyn wedi’i dorri’n fân.

10 gewin Garlleg wedi’u torri’n fân (defnyddiwch lai os ydych yn dymuno)

1 Darn o Sinsir Ffres, maint eich bawd (wedi’i dorri’n fân)

2 welltyn Lemwnwellt (un wedi’i dorri’n fân, y llall i ychwanegu blas i’r potes)

1 Llwy Fwrdd o goesau Coriander (wedi’u torri’n fân)

2 Llwy Fwrdd o ddail blodeuog Coriander

1/2 Llwy De o greision Tsili (Chill Flakes)

100ml Jin Gŵyr

Halen a Phupur

  1. Torrwch y nionyn, garlleg, sinsir, coesau coriander,  ac 1 lemwnwellt yn fân a’u ffrio nhw i gyd gyda’i gilydd ar wres canolig am 10 munud yn yr olew olewydd.
  2. Ychwanegwch y corgimychiaid, a troellwch y cyfan am ddau funud cyn cyflwyno’r jin i’r gymysgedd. Ychwanegwch lond llaw o ddail blodeuog coriander, halen a phupur, a chreision tsili, ynghyd â’r gwelltyn lemwnwellt ychwanegol, a ffriwch  y cyfan am 5 munud arall.
  3. Cyflwynwch y cyfan mewn bowlen, a’i addurno â’r dail blodeuog coriander  sydd yn weddill, a’i weini gyda bara surdoes wedi’i gynhesu a’i dafellu,  a mwynhewch.

Prif Gwrs; Cyw Iâr Jin Ffenigl

Ffefryn mawr gen i yw rysait cyw iâr anhygoel o hawdd gan y ‘Dduwies’ Nigella, o’i llyfr ryseitiau Simply Nigella (2015) sy’n cynnwys ffenigl (un o brif flasau Jin Gŵyr) ynghyd ag oren a mwstard Dijon.  Mae gan Ottolenghi rysait tebyg iawn, sy’n cynnwys gwirodyn Raki (neu Ouzo neu Pernod), a mwstard grawn cyflawn. Mae fy fersiwn innau wedi’i ysbrydoli gan y ddau, heb y ffwdan gyda’r marinade.

Dim ond yn lled-ddiweddar yr ydw i’n mwynhau blas ffenigl, gan fod iddo adlais cryf o flas ei berthynas, sef hadau aniseed (fy nemesis  bwyd, os fuodd un erioed!). Ond wrth ei rostio, mae’r blas yn tawelu a benthyg blasau arall y saig, gan ymdebygu i ffresni seleri. Unwaith eto, mae’r saig yn bwydo 3-4 person.

2 Llwy Fwrdd o Olew Olewydd

10 clun cyw iâr (chicken thighs)

2 Ffenigl

2 Oren 

2 Llwy Fwrdd Mwstard Dijon

100ml Jin Gŵyr

1 Llwy De o Hadau Ffenigl

Halen a Phupur

  1. Estynnwch am ddesgyl rostio, digon mawr i ffitio 10 clun cyw iâr  a trowch y popty ‘mlaen i 180 gradd Selsiws.
  2. Taenwch 2 llwy fwrdd o olew olewydd ar hyd y ddesgyl, cyn torri’r ffenigl yn ddarnau canolig a’u gosod ar waelod y ddesgyl. Torwch ddeiliach ysgafn y ffenigl i ffwrdd, a gosodwch hwy i’r naill ochr.
  3. Gosodwch y cluniau cyw iâr ar ben y darnau ffenigl, a taenwch pob un ohonynt â mwstard Dijon. Gratiwch groen un oren, a torrwch y ddau oren yn chwarteri; gwasgwch y sudd dros y cluniau cyw iâr, cyn gosod yr orenau yn eu mysg.
  4. Taenwch y cyfan a’r 100ml o Jin Gwyr, yr hadau ffenigl, croen oren wedi;i gratio a halen a phupur.
  5. Rhowch y ddesgyl yn y popty am 45 munud, neu nes bod croen y cluniau cyw iâr wedi brownio’n braf. Pan fydd yn barod, addurnwch gyda’r deiliach ffenigl.
  6. Cyflwynwch y saig gyda llyisiau eich dewis, e.e. sglodion mawr cartref, wedi’u rhostio. Torrwch 3 taten goch yn sglodion mawr, gan gadw’u crwyn ymlaen. Taenwch olew ar waelod desgyl rostio maint llai, cyn cyflwyno’r tatws i’r ddesgyl, wedi’i taenu â halen mor, rhosmari, a 6 gewin garlleg.

Tamaid i Aros Pwdin: Gin-ita Grawnffrwyth Pinc

Wedi blasau mor gyfoethog, braf fyddai rhoi hoi fach i’r hen daflod, cyn cynnig chwa o flas bach amheuthun, neu ‘palate cleanser‘. Mae sorbet yn ddewis perffaith, neu yn achos y saig yma, granita, sy’n deillio o brofiad a sawrais yn ninas Melbourne.  Mae Pellegrini’s Espresso Bar yn enwog am ei pizzas adnabyddus, ond gwell fyth yw eu pwdin ysgafn – granita melon dŵr. Son am don ar ôl ton o ffresni ffantastic, sy’n llai ‘drygionus’ na hufen iâ.

Ystyriais hefyd un uchafbwynt  wrth sgrifennu fy nghyfrol Bwytai Cymru – melysfwyd syml, ond hynod effeithiol, ym Milkwood, Pontcanna. Cyflwynwyd Sorbet Granwffrwyth Pinc  mewn gwydr Martini, gafodd ei daenu â joch da o jin.  Un o brif flasau Jin Gŵyr yw Grawnffrwyth Pinc, ac felly dyma lwnc destun o deyrnged i Milkwood a Melbourne, a thro gwahanol ar Gin a Thonic Grawnffrwyth Pinc… O ran yr effaith wrth ddeffro’r dafod, dyma i mi oedd uchafbwynt y pryd!

100ml Dwr

200g Siwgwr Gwyn

150ml Jin Gŵyr

500 ml Dwr Tonic (nid Slimline neu Diet, sy’n cynnwys saccharin)

Sudd 4 Grawnffrwyth Pinc

  1. Estynnwch sosban, a chynheswch y dwr a’r siwgwr ynddo am 5 munud, tan fydd y siwgwr wedi toddi’n llwyr i greu surop ysgafn. Trowch y gwres i ffwrdd, a gadewch i’r gymysgedd oeri.
  2. Ychwanegwch y jin a’r sudd grawnffrwyth pinc i’r surop, a rhowch y gymysgedd mewn blwch sy’n addas ar gyfer y rhewgell.
  3. Gadewch y gymysgedd yn y rhewgell am awr.
  4. Fe ddylai’r gymysgedd fod wedi caledu rhywfaint erbyn hynny (gadewch am awr arall os na), felly llusgwch fforc drwy’r cyfan i dorri’r ia yn grisialau mân. Dychwelwch y blwch i’r rhewgell.
  5. Ymhen awr neu ddwy, bydd y granita yn barod. Cyn ei gyflwyno, llusgwch fforc unwaith eto i feddalu’r crisialau, cyn cyflwyno pentyrrau bach o’r granita i’ch powlenni gwydr, neu  – yn ddelfrydol – wydrau Martini.
  6. Opsiynol: cyflwynwch y granitas i’ch gwesteion ar y cyd â ‘sidecar’ (joch bach mewn gwydr) o jin, i’w daenu dros y granita.

Pwdin: Tarten Riwbob a Cardamom

Yn olaf, ond nid leiaf! Y melysfwyd mawreddog…  Tarte tatin yw fy go-to pwdin yn aml iawn, gan ddefnyddio pestri pwff wedi’i brynu o’r siop –  felly llai o ffwdan. Ond ar gyfer y wledd aeafol hon, penderfnais gyfnewid yr afal traddodiadol am flas riwbob siarp fyddai’n gweddu’n dda iawn â blas merywen (juniper) Jin Gŵyr, ar y cyd â hadau lled-sitrws cardamom. Ysbrydoliaeth pur oedd cyflwyniad y cardamom – hadau blasus sy’n gyffredin mewn pestris brecewast yn Sweden a’r Ffindir. Dwi’n caru’r hadau hyn, sydd fel croes rhwng lemwn a sinamwn (ac sy’n aml yn bresennol mewn jin), a rhaid dweud, roedd y pwdin yn ‘hit’ o’u herwydd.

1 rholyn Pestri Pwff parod

70g Menyn heb Halen

70g Siwgwr Brown

300g Rhiwbob wedi’u torri’n ddarnau rhwng 1-2 modfedd o hyd

100ml Jin Gŵyr

1/4 Llwy De o Hadau Cardamom

  1. Estynnwch am dun pobi crwn 7 modfedd a’i iro’n dda â menyn. Trowch y popty ymlaen i dymheredd 160 gradd Selsiws.
  2. Estynwch am ffrimpan, a ffriwch y menyn a’r siwgwr ar wres canolig. Cyflwynwch y rhiwbob wedi’u torri’n ddarnau i’r gymysgedd am 5 munud arall, nes fod y ffrwyth wedi meddalu, a dechrau brownio yn y saws.
  3. Agorwch ‘blisgyn’ yr hadau cardamom; ynddynt mae hadau duon bychain. Cyflwynwch hwy i gymysgedd rhiwbob y ffrimpan, ar y cyd â’r jin.
  4. Agorwch y rholyn pestri pwff, ac estynwch am blât 8-9 modfedd, gan dorri amlinelliad ohono o’r pestri pwff. Gosodwch y pestri yn y tun pobi crwn gan sicrhau ei fod yn gorchuddio’r arwynebedd mewnol i gyd, ac yn cyrraedd ‘gwefus’ uchaf y tun.
  5. Cyflwynwch y gymysgedd i’r tun pobi, gan lenwi’r pestri pwff â’r saws llawn rhiwbob. Sicrhewch fod y pestri yn ddigon uchel, ac nad ydy’r hylif yn gorlifo.
  6. Gosodwch y darten yn y popty am 40 munud, tan fydd y pestri wedi brownio, a’r saws riwbob, hin a hadau cardamom yn ffrwtian.
  7. Cyflwynwch sleisen o’r darten gyda hufen trwchus, mascarpone neu hufen iâ fanila. Bendigedig!

Casgliadau…

Sôn am noson fendigedig, ac arbrawf ddifyr iawn, a dwi’n diolch yn fawr am y cyfle gan Jin Gŵyr – ac i Rhiannon a Gwenllian am rannu’r hwyl! Ond, mam bach, sôn am ‘benmaenmawr’ y bore wedyn! Nid bai y jin oedd hyn yn fy marn i – ac yn bendant nid y jin wedi’i goginio – ond y penderfyniad i yfed gwin gwyn gyda’r prif gwrs, ac yna agor sawl potel o Prosecco, canu, dawnsio a clebran ac yfed candy floss fizz tan berfeddion bore. Ughhhh… ‘Grape or Grain, but never the twain’! Ddim yn y fath feintiau, bethbynnag, felly gair i gall wrth lunio gwledd debyg; cymerwch ofal.

Yr hyn dwi wedi ei ddysgu yw bod yn bendant modd coginio gyda jin, a bydda i’n siwr o ail-greu yr holl ryseitiau hyn, ond nid i gyd gyda’i gilydd! Roedd yn ddiddorol i flasu ‘gwres’ a blasau ffrwythau a pherlysiau’r jin (ac nid y cynnwys alcohol) wrth fwyta’r holl seigiau. Yn amlwg, byddai modd paratoi pob un o’r seigiau hyn heb ddefnyddio dropyn o’r ddiod gadarn, ond rhaid dweud, roedd na rywbeth gwahanol, hynod sawrus, yn perthyn i’r blas dwys a grewyd gyda’r Corgimychiaid Jin-sur, oedd yn llai asidig na phe bawn i wedi ei ffrio mewn gwin. Awrymodd Rhiannon y gallwn baratoi’r cyw iâr heb y llysiau ffenigl tro nesaf, er mwyn gweld os allwn synwhyro flas ffenigl y jin. Awgrym da.

Faswn i’n bendant a diddordeb mewn archwilio rhostio helgig gyda jin, ac mi wn i nawr ei fod yn ‘arf’ ychwanegol yn y gegin. Weithiau, dyw rhywun ddim awydd prynu potel cyfan o win, er mwyn defnyddio gwerth gwydraid neu ddau yn unig mewn saws pasta neu gaserôl. Mae e felly yn opsiwn arall, i ychwanegu deimensiwn bach gwahanol. Ond rhaid dweud, o hyn ymlaen mi fydda i gryn dipyn yn fwy gofalus! Wedi’r cyfan,  ‘iechyd da’ yw’r dymuniad naturiol bob tro; ‘gormod o jin, nid yw dda’!

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Cegin Lowri | Rhowch sylw

Y Dinesydd – Bwytai Merch y Ddinas: Cegin Bodlon, Gabalfa

Cyhoeddwyd yn Uncategorized | Rhowch sylw

Gwobrau’r Cookies – Ffilmiau 2018… Y Da, Y Drwg a’r Hyll!

Do, fe aeth blwyddyn arall heibio ym myd y sinema; gwelwyd y gwych a’r gwachul fyny fry ar y sgrin arian, a serch atyniad y cysyniad o Netflix and chill, dal i heidio y gwna nifer am wefr dorfol!

Pleser pur i mi yw adolygu ffilmiau mawrion y sinema yn rheoliadd ar raglenni S4C a BBC Radio Cymru. Ac felly, wrth grynhoi’r flwyddyn, dyma i chi gip ar fy neg uchaf i, gydag ambell un yn hawlio’r greal sanctaidd wrth sicrhau 5 cookie. Ond er tegwch, dyma hefyd restr o’r 5 ffilmiau salaf hynny oedd yn artaith pur i adolygydd ffilm.

Caveat, gyfeillion; oedd, roedd na lawer o ffimiau canolig, a nifer o ffilmiau nes i fwynhau a chasau, ond sydd heb stwffio eu ffordd i’r deg uchaf na’r pump isaf. Chaiff nifer o’m ffefrynnau i mo’u cydnabod gan unrhyw academi. Ond ers chwyldro cymdeithasol #timesup a #metoo ar ddiwedd 2017, rydw i wedi cael gwledda ar gymaint mwy o ffilmiau am ferched (Molly’s Game), neu gan ferched (Ladybird), neu â phrif gymeriad fenywaidd (gormod i’w crybwyll – yay!), na chaiff eu brolio gan y rhelyw – nid oherwydd nad ydynt werth y sylw, ond oherwydd nad yw adolygwyr eraill yn  uniaethu, a hynny am ba bynnag reswm (Ahem! Datgelodd astudiaeth eleni fod 88% o feirniaid ffilm yn ddynion).

Yn bersonol, dwi’n chwilio bob tro am brofiad trosgynnol, ac annisgwyl, sy’n cynnig gwefr i’r synhwyrau a gwledd i’r emosiynau. A gall hynny olygu popeth rhwng ‘Niagra Falls’ o ddagrau, neu hernia a hanner wrth chwerthin. Neu, yng ngeiriau  fy arwres fawr, Pauline Kael , ‘… films that just left me reeling’.

Yn gyffredinol, gwnaeth yr holl sylw Brecsitaidd-jingoistaidd am berfformiad Gary Oldman yn The Darkest Hour droi arna i’n llwyr – pam dathlu Prif Weinidog oedd yn fastard pur?  (Plus, cynigodd John Lithgow ddehongliad cymaint mwy nuanced yn The Crown.) Ges i fy llsugo yn erbyn fy ewyllys eleni i weld ffilmiau arswyd o fri; nawr dyna i chi genre lle mae straeon diddorol am ferched i’w gweld yn glir!

Fel arfer, roedd y rhan fwyaf o ecstrafagansas Marvel yn siomiannau aruthrol, ag eithrio Black Panther, oedd yn bleser pur. Ac er cymaint ydw i’n addoli ger allor Joaquin Phoenix, mae gen i ofn na wnaeth yr un o’i berfformiadau ‘White Knight’-aidd ef eleni fy nghyffwrdd i i’r byw – caf mond gobeithio gwell gyda’i Joker ef yn 2019. A dwi dal methu coelio mod i heb weld Call Me By Your Name – cam mawr, a hefyd dwi’n addunedu i gynrhycholi mwy o ffilmiau tramor yn 2019.

O’r 52 ffilm welais i eleni, mae 15 ohonynt wedi derbyn ystyriaeth ddifrifol, ond crynhoi y bu’n rhaid, i’r ‘deg uchaf’ traddodiadol. Gan ddechrau felly o’r gwaelod, dyma gyfri’n raddol bach at begwn perffeithrwydd ‘pum Cookie’ fy marn i!

10. I Feel Pretty

Adlais cyfoes o’r holl gomedïau wish-fulfillment hynny o’r 80au/90au (Freaky Friday, Vice Versa, Big, 13 Going on 30 ac ati), dyma gynhyrchiad girl-power, am ferch hunan-dybiol o’r enw Renee (Amy Schumer) sy’n taro’i phen mewn dosbarth spin gan ddeffro yn grediniol ei bod hi’n hottie llwyr. Be sy’n ddiddorol am y ffilm gadarnhaol hon ydy fod Renee yn datblygu i fod yn hunllef pur, gan ddangos feod merched yn gallu bod yn  dwats, yn ogystal â dynion. Mae’n ffilm fflyfflyd â negeseuon pwerus dros ben; mae’n bownd o ddyddio, ond mae’n cynrhychioli zeitgeist  2018 i’r dim.

9. First Man

Wna i ddim clywed gair yn erbyn Gosling; mae popeth mae o’n ei gyffwrdd yn aur i mi (hyd yn oed Only God Forgives); mae’n actor llonydd iawn, oedd yn berffaith ar gyfer ‘biopic’ Neil Armstrong. – cymeriad eiconig, ac eto dieithr iawn yr un pryd. Ac wrth chwarae gyferbyn â’r Saesnes Claire Foy – actores lonydd, sy’n mynegi popeth â’i llygaid – roedd hwn yn ffilm a gynigodd astudiaeth eithriadol o intimate o gymeriad dwys, dan ofal medrus Damien Chazelle (La La Land). Fel yn achos Gravity a Moon, roedd hwn yn ffilm ofod dirfodol, a phur annisgwyl, am effeithiau galar dwys. Dwi dal yn groen gwydd ers yr olygfa pan laniodd y llong ofod ar y lleuad; roedd penderfyniad y cyfarwyddwr, a’r cyfansoddwr Justin Hurvitz, i hepgor cerddoriaeth ar yr eiliad fawr yn athrylith pur.

8. Widows

Do’n i ddim yn gyfarwydd o gwbl â’r gyfres deledu wreiddiol gan Lynda LaPlante, ac felly roedd y cynhyrchiad gangster ma yn agoriad llygaid i mi. Mae Heat yn un o fy hoff ffilmiau erioed, ac roedd y gwaith ensemble a’r golygu oedd ar waith yn ffilm Steve McQueen bron iawn cystal â chlasur cyfoes Michael Mann. Mae’n dilyn argyfwng pedair gwraig weddw yn sgil marwolaeth eu gwyr – gangsters milain, oedd yn ddyledus i ddihirod di-enaid. Roedd yn bleser annisgwyl cael gweld ffilm lawn-tensiwn, a pherfformiadau o fri gan  yr actoresau llai amlwg, Viola Davis, Michelle Rodriguez, Elizabeth Debicki a Cynthia Erivo (roedd hi’n rhagorol hefyd yn Bad Times at the El Royale) – a chwip o droad wnaeth fy ngadael yn gegrwth. Bravo!

7. Mary Poppins Returns

Ohhhh…  sôn am ffilm berffaith i orffen y flwyddyn hon, a rhodd dymhorol o fri i ni gyd; ofn pawb wrth gwrs oedd y byddai’r adnewyddiad hwn yn ail-bobiad siomedig iawn o glasur Disney o 1964. Ond symud y stori yn ei flaen wnaeth cynhyrchiad Rob Marshall, gan ddal ei afael yng ngwerthoedd y gwreiddiol, gyda chast perffaith dan arweiniad Emily Blunt. Mae rhai wedi awgrymu bod ei Mary Poppins hi yn llai ‘neis-neis’ na Julie Andrews, ond fe weithiodd hynny i’r dim i mi, gan lynnu’n fwy triw i weledigaeth wreiddiol ei hawdures, PL Travers. Diolch i oruchwyliaeth gerddorol gan Richard Sherman, un o gyfansoddwyr y ffilm  wreiddiol, mae’r caneuon gystal bob tamed â’r hen glasuron. Dwi’n ysu i’w ail-weld, er mwyn meddwi eto ar glyfrwch y geiriau – dyliwn i wir fynd i brynu’r trac sain a dweud y gwir…

6. A Star is Born

Sôn am brynu trac sain, ro’n i gyntaf yn y ciw i brynu hwn ar CD wedi rhag-ddangosiad o A Star is Born. Do’n i ddim yn gyfarwydd ag un o’r pedwar rhagflaenydd, ond fe es i ati i wylio Streisand a Judy Garland wedi hynny. Yn fy marn i, mae gystal â chlasur George Cukor o 1954, gan ei fod yn cynnig astudiaeth decach o ddwy seren fawr – y naill ar fin esgyn i’r uchelfannau , a’r llall ar fin ffrwydro a diflannu am byth – na vanity project Babs o 1976 (er fod Kris Kristofferson ar dân yn honno, rhaid dweud). Maddeuwch yr ystrydeb ond mae Gaga / Stefanie Germanotta yn ddarganfyddiad  sinematig, a dewis perffaith ar gyfer stori  sy’n adleisio ei gyrfa i raddau helaeth. A Bradley Cooper? Who knew , ys dywed yr Yanks, fod ynddo gymaint o dalentau – fel cyfarwyddwr, cynhyrchydd, cyd-gyfansoddwr a chanwr gwlad, ac mae ei olygfeydd â Sam Elliott (fel ei frawd) yn  annwyl dros ben. Am dros ddwywawr, ry chi’n buddsoddi popeth yn rhamant Ally a Jackson Maine, ac mae’r ffilm yn eich tywys chi ar wibdaith i’r sêr, cyn troi’n drasiedi pur drachefn. Rwy’n rhagweld Oscars galôr.

5. Three Billboards Outside Ebbing Missouri

Dau air – neu ddau enw; Mildred Hayes. Un o’r creadigaethau gorau ers tro byd, diolch i fynegiant gwynepsyth Frances McDormand. Diolch hefyd i ddoniau sgrifennu y Gwyddel Martin McDonagh (In Bruges), am lunio gwrth-arwres gwerth ei halen; mam i ferch gafod ei chipio, ei threisio a’i llofruddio ond sy’n gwrthod chwarae rôl yr alarwraig angylaidd. Nawr, tydy hon ddim yn ffilm berffaith ; yn wir mae gen i gryn issues â hi. Am un peth Abbie Cornish  (fel gwraig Woody Harrelson) yw’r actroes waethaf erioed, ac mae ‘achubiaeth’ Jason Dixon, yr hillbilly hiliol, yn llawer rhy gyfleus, serch fy edmygedd o’r actor Sam Rockwell.  Ond am stori â throadau annisgwyl, a chymeriadau dynol, cymhleth dros ben, does na’m un ffilm arall i gyffwrdd â hi.

4. McQueen

Wel dyna fi wedi’i dweud hi nawr, a dyma fi’n gorfod gwrth-ddweud fy hun yn llwyr. Dwi’n dotio at ffasiwn ers yn ferch ifanc iawn, ac ro’n i’n credu bo fi’n eitha cyfarwydd â naratif trasig Alaxander ‘Lee’ McQueen – un o arwyr mwyaf y byd ffasiwn tan ei hunanladdiad yn 2010. Nes i hyd yn oed weld ei retrospective (rhagorol) yn y Met yn Efrog Newydd, ond ar ôl profi’r ffilm ddogfen hon, sylweddolais nad o’n i’n gwybod braidd dim am y dyn ei hun. O’r cychwyn cyntaf, mae McQueen yn datgelu’i hun fel ffilm ffasiwn wahanol, mewn cymhariaeth ag eraill sy’n dathlu adar amryliw. Am un peth mae’n cynnwys swmp helaeth o ‘home-movies’ personol iawn, sy’n taenu goleuni ar dywyllwch dudew McQueen. Mae’n ffilm am awen ac athrylith, a dawn naturiol ‘Lee’,  a’r obsesiynau a’r iselder a’i blagiodd ers yn blentyn. Ond serch yr hagrwch, mae yma brydferthwch, sy’n esgor ar alar o’r newydd am ddyn oedd yn artist o fri.

3. A Quiet Place

Mae’n gas gen i ffilmiau arswyd. Na wir, mae’n GAS gen i ffilmiau arswyd. Mae gen i ffrindiau sydd yn ffoli ar ar y chwyrligwgan o adrenalin sydd yn hyrddio trwy eu gwaed wrth wylio Freddy Krueger a Saw, a’r holl ffilmiau Torture-Porn ond dwi’n eitha siwr mai dyma fy unig alergedd i. Ond fe es, yn erbyn f’ewyllys, i wylio A Quiet Place, ar ol deall ei fod yn nes at ffefrynnau fel Alien a Jaws. Fel yn achos Bradley Cooper, ges i’n syfrdanu yn wir at allu John Krakinski (Jim o fersiwn Americanaidd The Office) i lywio fy nghalon a fy nerfau mewn glân briodas o bleser iasoer, heb orfod unwaith sgrensian fy llygaid, na stwffio mysedd yn fy nghlustiau mewn ofn. Yn y bôn, mae’n ffilm am gariad anorchfygol Mam, ac mae Emily Blunt yn rhagorol, wir.

2. Tully

A sôn am gariad anorchfygol Mam! Ry ni’n dychwelyd at y thema hynny; wel cariad gorchfygol a dweud y gwir – ar gyfer perfformiad rhagorol gan Charlize Theron. Mae hi’n adlais o gymaint o ffrindiau gen i sy’n boddi dan bwysau cymdeithas i weithio a chynnal perthynas tra’n magu plant, a hoffwn gyflwyno Tully i bob un ohonynt wir. Dwi’n dwlu ar ddewisiadau’r actores Charlize Theron o Aileen Wuornos i Imperator Furiosa; am ddynes brydferth, mae hi’n fwy na hapus i rwygo ei delwedd yn rhacs, ac yma mae hi’n brwydro i afael yn ei hunaniaeth ei hun.  Mae’r sgript, gan Diablo Cody, yn ddoniol a direidus, ac mewn mannau mae’n cyffwrdd i’r byw. Fel yn achos I Feel Pretty, mae Tully yn cydio yn ysbryd yr oes, wrth gyffwrdd ar themau digon gwynepsyth fel iechyd meddwl a chydraddoldeb, a’u troi ar eu pen yn llwyr. Bydden i hefyd yn dadlau  fod hon yn ffilm bwysicach na’r un, hyd yn hyn, i ddynion ei gweld, yn ddi-oed.

  1. Phantom Thread

Mae’n rhyfedd, ond tydy, pan edrychwch chi nol ar yr holl ffilmiau hynny wnaeth daro deuddeg gyda chi – a gyda llaw, roedd The Grinch a Black Panther yn eu plith! Ond y ffilm ryfedd, ryfeddol hwn am obsesiwn a rheolaeth pur sydd wedi gadael ei hol fwyaf gyda mi. Mae Daniel Day Lewis yn berffaith (PERFFAITH! Cafodd gam ENFAWR yn yr Oscars)  yn y rhan fel y cynllunydd ffasiwn Reynolds Woodcock, sy’n sownd mewn triongl hunllefus rhwng ei gariad a’i chwaer. A sôn am anghenfil gwych o chwaer… mae Lesley Manville (cyn-wraig Gary Oldman – cam ARALL yn yr Oscars!)  yn chwarae Cyril â gwenwyn pur… tra fod rhan Alma (Vicky Krieps), y weinyddes fach ddistaw, yn tyfu’n raddol mewn nerth, cyn datblygu i fod yn nemesis o fri . Mae cymaint am ffilm  Paul Thomas Anderson – o’r cynllunio celfyddydol, a’r dillad rhyfeddol, i’r gerddoriaeth gyfareddol gan Johnny Greenwood – yn WYCH. Dyma hefyd yw’r ffilm yr wyf wedi dyfynnu ohoni fwy na’r un, wrth ryddhau fy Reynolds (a Cyril) Woodcock mewnol  ar y byd!  Yn wir, mae un dyfyniad yn crynhoi 2018 i’r dim a dweud y gwir; ‘I don’t like to hear it because it hurts my ears.’

Y Pum Pothell…

… sydd ddim hyd yn oed yn hawlio hanner Cookie, wedi’u crynhoi mewn UN GAIR

5.  Avengers: Infinity War – SIAMBLS

4. Deadpool 2 -DIOGI 

3.  Robin Hood   – SIOLEN

2. Oceans 8  – GWARTH

1. Tomb Raider  – ECHRYDUS

Am ychydig bach o gefndir fy system sgorio’r Cookies cliciwch yma am esboniad cynhwysfawr! Ac os fwynheuoch chi’r blogbost hwn, ac yn ysu i glywed mwy, wel mae croeso i chi ‘ddal fyny’ a rhai o fy adolygiadau diweddar i ar BBC Radio Cymru ac S4C.  

Beth am ddechrau gyda fy adolygiad i o The Grinch ar Heno, a Nativity Rocks, neu Mary Poppins ac Aquaman ar Prynhawn Da, cyn graddio i werthfwrogiad o rai o fy hoff ffilmiau Nadolig erioed ar Bore Cothi, ac adolygiad o Morfydd ar raglen radio Dewi Llwyd. Bydda i nol ar soffa felen Prynhawn Da ar ddydd Gwener, Ionawr y 4ydd, yn rhagweld uchafbwyntiau sinematig 2018. Gan ddymuno Cookies galôr, a Blwyddyn Newydd Dda i chi gyd!  Diolch am ddarllen, Lowri Haf Cooke Xx

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Ffilm, Uncategorized | Rhowch sylw

Lluniau Parti Lansio Bwytai Cymru – Bar Curado, Rhagfyr 2018

Sôn am gorwynt o fis Rhagfyr, rhwng lansio cylchgrawn newydd Taste / Blas, a hefyd cyhoeddi fy nghyfrol newydd Bwytai Cymru! Dwi’n eithriadol o falch o’r ymateb hyd yma, ac yn ddiolchgar iawn i bawb am eu diddordeb, ac am brynu copi neu ddau! Dyma i chi flas o’r noson lansio hyfryd, a gynhaliwyd yn bar Curado ddechrau’r mis. Afraid dweud, mae’r dathliadau’n parhau…

8535C137-73F5-4F3E-92B0-E853224F3F51

Cyhoeddwyd yn Bwytai Cymru, Delweddau o'r Ddinas | 1 Sylw

Y Dinesydd; Bwytai Merch y Ddinas – Bara Menyn, Porth Teigr

82F13F57-32D6-4A5B-84AD-55FC857CB46A

4F2C754A-4AD1-48D4-88C6-1197B6D2CEC6.jpeg

img_7411

img_7375

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Caffi, Caffis Cymru, Canllaw Bach Caerdydd, Delweddau o'r Ddinas | Rhowch sylw

Y Dinesydd: Bwytai Merch y Ddinas – Ffwrnes, Marchnad Caerdydd

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Bwyd, Bwytai Cymru, Caffi, Caffis Cymru, Canllaw Bach Caerdydd, Y Dinesydd | Rhowch sylw

Adolygiad Theatr: Nyrsys (Theatr Genedlaethol Cymru)

Mae canser yn ein cyffwrdd ni gyd y dyddiau hyn; ffaith arswydus ond cwbl ddiymwad. P’run ai’n aelod o’r teulu, yn gydnabod neu’n ffrind, neu hyd yn oed yn glaf eich hun; yr eiliad ceir diagnosis, ry’ chi’n myned byd newydd, o densiwn a phryder ac apwyntiadau. Ry’ chi’n llythrennol yn myned bydoedd fel canolfan Felindre, ac yn rhyfeddu at y niferoedd sydd yno. Nid y cleifion yn unig yn aros i gael eu gweld, ond y staff yn eu lliwiau amrywiol.

Mae rhai o’r rheiny yn eu gwynion yn dduwiau awdurdodol, heb lawer o amser na ‘bedside manner’ i’w rannu â’r claf. Mae’r rheiny yn eu gwyrddion yn gwneud y gwaith caib a rhaw, o lanhau,  ac atal clefydau rhag ymledu.  Y lliw mwyaf cyffredin, a chysurlon mewn ffordd, yw glas golau, sef gwisg y nyrsys. Maent yn gwibio hwnt ac yma, neu’n ymgasglu tu ôl i’r ddesg,  yn cyflawni miloedd o orchwyliau, ddydd a nos. Nhw yw’r bobol ry’ chi’n naturiol yn troi atynt am ‘bob dim’,  gan olygu – yn anochel – eu bod yn ‘bopeth i bawb’.

Chwe mlynedd yn ôl ces gyflwyniad i’r byd hwn am gyfnod sylweddol iawn. Nid y fi oedd yn glaf ond fy Mam a Nhad, a dderbyniod ddiagnosis canser o fewn misoedd i’w gilydd. Ymhen dwy flynedd clywais si bod na ddrama Gymraeg ar y gweill ynglyn â nyrsys – a nyrsys canser yn bendol. Rhaid dweud mai dyna’r peth olaf faswn i eisiau ei weld ar y pryd, ac yn wir, mae’r profiad yn bendant wedi gadael ei ôl, a hynny er gwell ac er gwaeth. Bu’r rhan fwyaf o’r nyrsys, ym mhob ysbyty, yn rhagorol – yn gymwynasgar, yn amyneddgar, o gymorth i fy rhieni, a hynny dan bwysau mawr. Ond cawsom hefyd hunllef o brofiad ag unigolyn anodd iawn a daenodd gysgod dros farwolaeth fy mam.

Mae’n deg i ddweud felly, fel gyda’r rhan fwyaf o bethau mewn bywyd, nad yw popeth yn ddu a gwyn ym myd glas golau nyrsys. Oherwydd hyn, fe brofais y ddrama Nyrsys rhyw fymryn yn erbyn fy ewyllys, ond ar y cyfan rwy’n falch i mi fynd i’w gweld. Mae’n amlwg i eraill deimlo ‘run fath, gan iddo ennyn ymateb gwresog ar y daith ledled Cymru.

Fel  yn achos cynhyrchiad Sgint – gwaith cynharach Bethan Marlow ar gyfer Theatr Genedlaethol Cymru – drama verbatim, ‘gair am air’, yw hon. Mae’n seiliedig ar gannoedd o oriau o ymchwil yn sgwrsio â nyrsys canser ledled Cymru. Fe aeth hi ati ar y cyd â’r gyfarwyddwraig Sara Lloyd, i drawsysgrifio, dethol profiadau, a cheisio canfod hanfod y ddrama yn y geiriau. Yn hynny o beth, mae hi’n denu fy edmygedd yn fawr, oherwydd gallai’r gwaith fod wedi arwain at ddegau o ‘ddramau’ gwahanol.

Mae’r cynhyrchiad hwn yn ein cyflwyno i bum nyrs mewn un tîm, ar wahanol risiau yn eu hamryw  yrfaoedd.  Dechreuodd un yn y gwaith yn ddeunaw mlwydd oed, tra trodd un arall at y maes yn dipyn hwyrach. Mae gan rai brofiadau personol o ganser yn y teulu, ac yn troedio dau dir gwahanol, fel nyrs a pherthynas i glaf. Mae ganddynt oll raddfeydd gwahanol o uchelgais yn y gweithle, tra hefyd yn brwydro i gynnal bywydau personol. Mae un wedi ysgaru, ac eraill â phlant, ac mae gan bawb ddyletswyddau ehnagach. Ond yn ganolog iddynt oll mae eu rôl fel nyrs, ac i’r rhan fwyaf mae o’n alwedigaeth.

‘Sleisen o fywyd’ a gawn, yn hytrach na dilyn drama ‘dair act’, ac mae’r pump yn gwibio heibio ei gilydd trwy’r set fel ar ward ysbyty. Yn wir, cynlluniwyd y set clyfar (a goleuo ardderchog) i efelychu cyfres o wardiau mewn adran oncoleg ysbyty Cymreig – efallai Ysbyty Gwynedd, ym Mangor. Mae’r rhan fwyaf o’r nyrsys yn Ogleddwyr sy’n meddu ar iaith naturiol eu bro, gan gynnwys geiriau Saesneg a jargon ysbyty. Maent yn hunan-ymwybodol o safon eu Cymraeg wrth rannu’u profiadau â’r ‘ymchwilydd’ chwilfrydig, ond anweledig. Golygai hyn y sefydlir perthynas glos rhwng y bum actores ac aelodau’r dorf, wrth i’r ‘nyrsys’ rannu’u profiadau mewn ffordd hamddenol, ac agos-atoch.

Fy marn i, wedi profi sawl cynhyrchiad gair air (Sgint, a  Hollti yn eu plth) yw nad yw’r arddull yn cynnig ‘drama’ gyflawn o gwbl, ond yn hytrach amrywiaeth o ogwyddau am bwnc llosg. Hyd yma ni theimlais wrth adael yr un sioe fod cynhyrchiad o’r fath yn dod at gasgliad neu ddiweddglo pendant, gan fy nghadael yn pendroni dros safbwyntiau llu o leisiau hollol wrthgyferbyniol. Mae’r un peth yn wir i raddau yn achos y ddrama hon, ond y tro hwn, mae’r pump yn canu o’r un llyfr emynau. Yn ffigurol, yn hynny o beth – mae nhw wedi’r cyfan, yn aelodau o’r un tîm – ac yn llythrennol, gan y  cyfoethogwyd y gwaith gan haenen drwchus y tro hwn o gerddoriaeth tra dymunol gan Rhys Taylor.

Canu wna’r nyrsys, yn achlysurol, trwy gydol y darn, mewn arddull sy’n gydnaws â natur gyfeillgar, ac adlewyrchol, y cynhyrchiad. Mae lleisiau’r pum actores yn asio’n dda gyda’i gilydd , sy’n tanlinellu gwaith ensemble cryf; ceir hefyd symudiadau hynod luniaidd rhyngthynt oll sy’n llifo megis ballet ar adegau.

Golygwyd profiadau’r nyrsys yn gelfydd tu hwnt; ceir cydbwysedd da rhwng y dwys a’r digri. Ond teg yw dweud fod y nyrsys hyn yn angylaidd, a does dim un enghraifft o nyrs â ‘gwendidau’. Ceir cyfeiriad at gyd-weithwraig sydd ddim yn ‘team-player’, ac sy’n siarad yn gas iawn â chleifion; efallai y byddai wedi bod o fudd i ychwanegu cymeriad o’r fath, a fyddai wedi cyfrannu elfen o ‘ddrama’, a thensiwn.  Ond dathliad ydyw’r  cynhyrchiad, ar achlysur pen blwydd y Gwasanaeth Iechyd Gwladol yn 70 eleni, i ddiolch i nyrsys ym mhob cornel o Gymru. Yr unig gymeriad ‘negyddol’ yw claf heriol dros ben, sy’n llawn ofn wrth wynebu ei feidroldeb. A bwgan mawr y darn? Wel nid ‘canser’ a dweud y gwir, ond pwysau biwrocrataidd aruthrol y system, sy’n raddol ddiethrio’r nyrsus naturiol o’u cleifion.

Hoffwn ganmol y pum actores, sy’n cydweithio â’i gilydd yn wych , a ceir digonedd o olygfeydd lle mae hynny i’w brofi, yn enwedig wrth ganu ar y cyd. Ond yr eiliadau bychain hynny sy’n cydio ynddom go-iawn yw pan fo’r cymeriadau yn bwrw eu boliau; ar eu pennau eu hunain, mae’r pum yn creu argraff unigryw am amrywiol resymau.

Daeth Mirain Haf Roberts â chryn empathi i’w rhan wrth archwilio rôl ei hymrwymiad at ei gwaith i’w thor-priodas. Enillodd Elain Lloyd ein hymddiriedaeth wrth gyflwyno cymhlethdod annisgwyl ‘Sister’ tawedog ond uchelgeisiol; wrth fod mor deyrngar i’w gweithle na fyddai’n meiddio croesi llinell biced i gefnogi’i ‘chwiorydd’. Nyrs arbenigol oedd cymeriad Mali Jones – ar yr arwyneb y weithwraig leiaf emosiynol a mwyaf ymarferol, ond eto, cafodd rannu brofiad dirdynnol, ffurfiannol, yn ei gyrfa. Ac wedi awgrym bach cynnil ar ddechrau’r cynhyrchiad, cafodd Bethan Ellis Owen rannu colled bersonol ei nyrs, a esboniodd hirhoedledd ei gyrfa.

Ond Carys Gwilym, i mi, sydd wedi aros yn fy meddwl, am gynnig nyrs gwbl reddfol, ond hefyd person go-iawn a ffeindiodd ei ffordd wrth weithio trwy’i galar yn y gweithle. Cafodd hefyd agor y llen ar anadl olaf claf di-deulu, gan gynnig urddas a lleddfu unigrwydd mawr. Dwy olygfa – o blith nifer –  a gafodd eu cydbwyso i’r dim, dan arweiniad tîm cynhyrchu o fri. Rhwng pawb, crewyd theatr ensemble ar ei orau, a theyrnged deilwng i waith nyrsys ledled Cymru.

Mae Nyrsys (Theatr Genedlaethol Cymru) ar daith ledled Cymru tan y 7ed o Ragfyr, 2018. Cliciwch yma am ragor o wybodaeth.

Cyhoeddwyd yn Adolygiad, Theatr | Rhowch sylw